Budowa
Drzewa są to rośliny wieloletnie o pędach zdrewniałych, wykształcające łodygę główną, czyli pień. Wiek naszych drzew iglastych dochodzi do 300 lat, a niektórych liściastych – np. dębów – do 1000 lai:. W każdym drzewie wyróżnia się trzy zasadnicze części składowe: k o r o n ę , obejmującą konary i gałęzie wraz z ulistnieniem, które przyswaja (asymiluje) C02 z powietrza, a oddaje tlen; pień drzewa – nadziemną część masy drzewnej między szyją korzeniową a wierzchołkiem drzewa; pień drzewa spełnia funkcje przewodzenia wody i asymilatów oraz funkcje mechaniczne; korzenie – podziemną część drzewa, które pobierają z gleby wodę z solami mineralnyrni, a zarazem wiążą drzewo z podłożem. Największą wartość techniczną ma drewno z pnia. W drzewach iglastych dolne gałęzie z biegiem czasu zamierają i odpadają, pozostawiając po sobie regularnie – okółkowo– rozmieszczone sęki. Im wcześniej gałęzie odpadną albo zostaną ociosane (okrzesane), tym mniejsze i zdrowsze sęki zostaną na pniu i tym cenniejszy uzyskasię materiał z pnia po jego ścięciu. Pień, którego oś można prześledzić od podstawy aż do ostro zakończonego wierzchołka, nazywa się strzał ą. Strzała u drzew iglastych rosnących w zwarciu jest zupełnie wyraźna. W naszym klimacie najdłuższe strzały wykształcają się u drzew iglastych W wieku 100+150 lat, dochodzą one do 50 m, natomiast w drzewach liściastych zarys pnia ginie w koronie. W Kalifornii sekwoje przekraczają 100 m wysokości. Pień w drzewach liściastych sięga do pierwszych konarów i nazywa się kłodą. Nazwą kłody określa się także odcinek strzały o pewnych wymiarach przygotowany do przetarcia. Pień, którego kształt jest zbliżony do walca, nazywamy pełnym, natomiast pień o kształcie zbliżonym do stożka nazywamy zbieżystym. Im pień jest bardziej zbliżony kształtem do walca, tym większa jest jego wartość użytkowa i techniczna. Pełność i zbieżystość strzały zależą głównie od gatunku drzewa, jego wieku i warunków siedliska. Pełnością strzały wyróżniają się jodła i świerk oraz olcha i dąb. Drzewa wyrosłe w gęstym lesie, czyli w zwarciu, i na odpowiedniej glebie mają wysoko osadzoną koronę, czyli są pełne. Drzewa rosnące w odosobnieniu mają strzały krótkie i zbieżyste. Kształt przekroju poprzecznego pnia wpływa w dużej mierze na użytkową wartość pochodzącego z niego drewna. Najbardziej korzystny jest przekrój zbliżony do koła z rdzeniem w środku.